Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8422 K.2024/9838

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesinde sınırlı sayıda düzenlenip temyizi mümkün olan hükümler arasında yer almaması nedeniyle incelemenin, sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılması gerektiği belirlenmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan ...'e karşı tehdit katılan ...'ya karşı ise sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın tehdit suçundan beraatine, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanların Temyiz İstekleri

Özetle sanığın cezalandırılması ve sanığa verilen cezanın üst hadden verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Katılan ...'in Sanık Hakkında Katılan ...'ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı ve Katılan ...'nın Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden Katılan ...'in sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun ve katılan ...'nın da tehdit suçunun mağduru ya da suçtan zarar göreni olmadığı anlaşıldığından, katılanların vaki temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Katılan ...'nın beyanları, savunma, katılan ... hakkında alınan adli rapor ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü sanığın katılan ...'ya saldırarak elbiselerini çıkarmaya çalıştığı, bu sırada katılanın karşı koyması üzerine katılana yumrukla vurarak darp etmesi şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1 cümlesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Katılan ...'in Sanık Hakkında Katılan ...'ya Karşı Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı ve Katılan ...'nın Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılanların vaki temyiz isteklerinin, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,