Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8441 K.2023/6863

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.03.2019 tarihli ve 14-2015/302931 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın, katılan mağdurenin yaşını on beşten büyük olarak bilmesi sebebiyle yaş konusunda kaçınılmaz bir hataya düştüğüne, katılan mağdurenin aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunduğuna, yaşı hususunda yalan beyanda bulunan katılan mağdurenin rızası dahilinde birlikte olduğuna, kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile kayda göre suç tarihinde on dört yaşında bulunan ve hastane doğumlu olduğu anlaşılan katılan mağdurenin 2013 yılı içerisinde tanışıp arkadaş oldukları ve zamanla arkadaşlıklarının duygusal bir mahiyet kazandığı, 2014 yılının Mart ayı içinde adı geçenlerin buluşarak sanığın idaresinde bulunan araçla ... ilçesi ... Köyünde bulunan ...

Mevkiine gittikleri ve anılan mahalde bulundukları sırada sanığın ısrarları neticesinde katılan mağdurenin kabulü ile rıza dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadıkları, anılan tarihten sonra katılan mağdurenin rızası ile ... köyünde bulunan sanığın amcasına ait ikamete gitmeleri ile başkaca kimsenin bulunmadığı konutta rıza dahilinde cinsel ilişki yaşadıkları iddiasıyla görülmekte olan yargılama neticesinde sanığın kısmi ikrar içerikli savunması,

katılan mağdurenin istikrarlı beyanları, iç beden muayene raporu, doğum tutanağı ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın eylemleri sabit görülmekle birlikte katılan mağdurenin eylem neticesinde ruh sağlığının bozulduğunun kesin olarak bildirilmesinin mümkün olmadığına dair 12.05.2015 tarihli heyet raporu karşısında şüphede kalan halin sanık lehine değerlendirilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uygulanmaksızın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile yaşı itibariyle geçerli rıza beyan edemeyen katılan mağdurenin sanık tarafından olay mahallerine götürülerek hürriyetinin tahdit edildiği gerekçesi ile kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalarda katılan mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu bildiğine dair savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/226 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,