Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8549 K.2023/580

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebebi; katılanın soyut beyanları dışında suçun sanık tarafından işlendiğine dair delil bulunmadığı, savcılık safhasında baskı ile ikrar mahiyetinde ifade alındığı, sanığın fiziksel özellikleri dikkate alındığında atılı eylemleri gerçekleştirmesinin mümkün olmadığı, katılanın farklı sebeplerle sanığa iftira atmış olabileceği, katılanın olaya uzun süre tepkisiz kalmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, gayri ihtiyari temas veya dokunmanın sarkıntılık aşamasında kaldığı, tanık ...'nın beyanlarına itibar edilmesi ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Olay günü sanığın dosya kapsamında tanık olarak ifadesine başvurulan ve sevgilisi olduğunu iddia ettiği ... ile birlikte Kemer ilçesinden Kumluca'ya gelmek için minibüse bindiği, sanığın katılanın oturduğu koltuğun hemen arkasında bulunan minibüsün en arka koltuk cam kenarına tanık ...'nın ise sanığın yanına koridor kısmına oturduğu,

sanığın koltuğunu geri yatırmış vaziyette uyumakta olan katılan ...'ın saçlarına ve omuz bölgesine dokunmaya başladığı ve sonrasında katılanın sol göğüs kısmına doğru okşamaya devam ettiği, katılanın bu durumu fark etmesi üzerine sanığın sehven mi yoksa isteyerek mi bu hareketi yaptığını anlayabilmek için uyurmuş gibi bir süre beklediği, ancak sanığın katılanın göğsünü okşamaya devam etmesi üzerine katılan polisi aradığı ve ... ile konuşarak otogara aracı çektirmek suretiyle kimsenin inmemesini sağladığı,

sanığın Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığında müdafii huzurunda vermiş olduğu ifadesinde elini katılanın koluna attığını, tepki vermeyince biraz okşadığını, sonra elinin kolundan aşağı doğru gittiğini ve bir müddet öyle beklediğini, katılan kafasını çevirince de elini aniden çektiğini beyan ettiği, sorguda Cumhuriyet Başsavcılığında müdafii huzurunda vermiş olduğu beyanlarını tekrarladığı,

bu bağlamda her ne kadar mahkeme aşamasında suçlamayı reddetmiş ise de müdafii huzurunda alınan ifadesi ve bu ifadesini tekrarlayan sorgu ifadesi dikkate alındığında suçunu ikrar ettiği, ayrıca sanık müdafiin talebi doğrultusunda mahkemece olayın gerçekleştiği araçta keşif yapıldığı ve bu kapsamda bilirkişi raporu tanzim ettirildiği, buna ilişkin fotoğraflamaların yapıldığı ve katılanın anlatımıyla uyumlu olabilecek şekilde bir kişinin cinsel saldırı niteliğinde hareketleri müsnet dolmuşta aynı oturma düzeni ile işleyebileceği, sanığın katılanın göğsünü okşamaya başlaması, katılan uyurken okşamaya devam etmesi,

katılanın uyanmasına rağmen uyurmuş gibi davranıp olayı netleştirmek adına durduğu sırada bu okşama işlemini devam ettirmesi niteliğinde ortaya çıkan eylemin sarkıntılık boyutunu aşar nitelikte cinsel saldırı suçuna vücut verdiği mahkemece kabul edilmiştir.

3. Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları, keşif tutanağı, bilirkişi raporundan ibarettir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Katılanın aşamalardaki ifadeleri, savcılıkta müdafii huzurunda alınan ikrar içerikli savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü katılanın omuz ve göğüs bölgesine dokunma şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi Tebliğnameye uygun olarak hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2015/59 Esas, 2015/164 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinden görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,