Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8583 K.2024/2745

Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli, 2014/336 Esas, 2015/254 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'la değişik Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp,

bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılan ...'in öncelikle duruşmada belirttiği adres yerine başka bir adrese tebliğ yapıldığı ve sonrasında yapılan tebliğin de usulsüz olduğu anlaşıldığından,

katılan ...'e gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesi ile sanığın 29.06.2015 tarihli temyiz dilekçesi de dikkate alınarak Tebliğnamede bu hususta görüş olmadığı anlaşıldığından eksiklikler tamamlanıp ek Tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,