Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8615 K.2023/5385

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık müdafiinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b), (d) ve (e) bentleri ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/164 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; mağdurenin aşamalardaki beyanlarının ayrıntılı ve birbirini tasdik edici nitelikte olduğuna, mağdurenin sanığa karşı herhangi bir husumeti veya önceye dayalı tanışıklığı olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

Sanığın aşamalarda savunmaları, katılan mağdure, katılan ve tanık anlatımları, kolluk kuvvetlerince tanzim olunan tutanaklar, Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğince tanzim edilen 24.04.2015 tarihli genel adli muayene raporu, sanığa ait nüfus ve sabıka kaydı, toplanan diğer deliller ve tekmil dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılan mağdureye yönelik olarak cinsel istismarda bulunduğu iddia edilerek cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; öğretmen olan sanığın okul bahçesine küçük Burak'ın ödevini almak için gelen katılan ve katılan mağdure ile karşılaştığında;

sınıfta bulunan ödev notlarını vermek için katılan mağdureyi sınıfa çıkarmak isteyen kişi olmadığı, esasında katılanın hamile olduğunu belirterek katılan mağdureyi öğretmen ile sınıfa gönderen kişi olduğu, katılan mağdure ile sanığın ders notlarını vermek için sınıfa girdiklerinde sınıfta kendilerinin haricinde en az beş-altı öğrencinin daha bulunduğu, hatta sanığın öğrencilerden bir tanesine Burak'ın dolabını sorduğu ve sınıfta bulunan bu öğrencinin göstermesi doğrultusunda dolaptan ders notlarını alarak katılan mağdureye verdiği,

hayatın olağan akışı karşısında bir sınıfta yalnız başlarına olmaksızın en az beş-altı öğrenci bulunurken ve bu diğer öğrenciler ile dolap sorma nedeni ile de diyalog halinde iken bir kişinin bir küçüğe yönelik cinsel istismarda bulunması iddiasının şüphe ile karşılanması gerektiği, sınıftan çıkarken de tanık öğrenciler ve katılan annenin de beyanlarından anlaşılacağı üzere katılan mağdurenin sanığın yanından ayrılmayıp onunla birlikte koridorlardan ilerleyerek merdivenlerden inip annesinin yanına gitmesi karşısında da;

cinsel tacize uğrayan küçüğün koridorları ve merdivenlerinde teneffüs olduğundan dolayı yoğunluk bulunan okul içerisinde sanığın yanından ayrılmamış olması da kısa bir an evvel katılan mağdurenin cinsel istismara maruz kaldığı iddiasına şüphe ile bakmak gerektiği; sonucuna varılmış olmakla ve sanığın mahkûmiyeti yönünde karar kurma doğrultusunda Mahkemece de vicdani kanıya varılamamış bulunmakla; şüpheden sanık yararlanır ilkesi de göz önünde bulundurularak sanığın beraatine dair karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 02.10.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında, katılan mağdure ile katılanın, mağdur ve müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/164 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,