Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8644 K.2024/2585

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında aynı konutta yaşadığı ve suç tarihinde aralarında cinsel istismar suçundan devam etmekte olan davalarının bulunduğu üvey kızı mağdurenin uyuduğu esnada eşofmanının altından elini sırtında gezdirerek çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile üçüncü fıkrası ile aynı Kanun'un 53 üncü maddeleri uyarınca dava açıldığı,

6545 sayılı Kanun ile atılı suça ilişkin ceza miktarlarında yapılan değişikliğe istinaden verilen Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 2013/294 Esas ve 2014/537 Karar sayılı görevsizlik kararı ile gönderilen kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası,

üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

1. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, 2. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına vesaire ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Aynı nevi suçtan fakat başkaca dosyadan hükümlü sanığın, ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği dilekçelerinin mahiyet ve içeriğine istinaden özet olarak temyiz isteği, aralarında husumet bulunan tanığın telkinleri ile atfı cürümde bulunan fakat cinsel istismara maruz kaldığını belirtmesine rağmen süreçte yanlarında kalıp bakımını üstlendiği mağdurenin beyanlarından döndüğü de gözetilmeden mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kovuşturma aşamasında temini mümkün olmayan ve yargılamanın gereksiz uzamaması amacıyla aranmasından ve dinlenmesinden 5271 sayılı Kanun'un 235 inci maddesinin üçüncü fıkrasınca vazgeçilerek Asliye Ceza Mahkemesi ve soruşturma aşamasında verdiği beyanlarının okunulması ile yetinilmesine karar verilen mağdurenin, görevsizlik kararı verilen Mahkemede müdafiinin hukuki yardımından yararlanmak istemediğini de beyanla 13.02.2014 tarihli duruşmada verdiği ifadesinde soruşturmadaki beyanından rücu ile gerek ihbar edilen dava gerekse bu davada verdiği ifadelerinin gerçeği yansıtmadığını söylemesi karşısında,

davaya konu müşahhas olaya mahsus maddi hakikatin tereddüte mahal bırakmayacak tezahürü ile adaletin tecellisinin sağlanması bakımından Kanun'un gayesine uygun şekilde, mağdurenin mutlaka dinlenmesi gerektiği gözetilmeden dinlenilmesinden vazgeçilerek 5271 sayılı Kanun'un 210 ve 235 maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 2 Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,