KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/8803 E., 2024/4792 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/289 E., 2015/148 K.
Karar Metni
417 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 109/1, 109/3-f, 109/5, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2014/289 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103/1-1. cümle, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi
Sanığın aşamalarda istikrarlı ve samimi savunmalarda bulunduğu, facebook yazışmalarına göre mağdurenin kendisini on beş yaşından büyük tanıttığı, hafif düzeyde mental rahatsızlığı olan mağdurenin yaş hususunda beyanlarına itibar edilemeyeceği, hata hükümlerinin uygulanması ve kabul etmemek kaydıyla fikri içtima kuralları çerçevesinde tek suçtan cezaya hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi
Mahkemenin suç vasıflandırılmasında hataya düştüğü, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/8803, K. 2024/4792, 21 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama