Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8838 K.2024/2855

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasında Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cinsel saldırı eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve beşinci fıkrası kapsamında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçuna uyma ihtimali ile görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

2. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2014 tarihli ve 2013/146 Esas, 2014/252 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan aynı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 4.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Katılanın beyanlarının aşamalarda çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, katılana yönelik cinsel bir eyleminin bulunmadığına, duruşmada dinlenen psikolog bilirkişi mütalaası içeriği nazara alındığında katılan anlatımlarının hayal ürünü olduğunun anlaşıldığına, kredi kartı şifresinin katılan tarafından rızası ile kendisine söylendiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği atılı suçlardan beraati gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.2010 tarihli ve 2010/17 Esas, 2010/65 sayılı kararında belirtildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasındaki banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu bileşik suç olarak düzenlenmemiş olup yasa maddesinde geçen “her ne surette olursa olsun” ifadesinin hukuka uygun olarak ele geçirmeyi ifade ettiği, kartın hukuka aykırı olarak ele geçirilmesinden sonra bu kartın kullanılmasının iki ayrı suçu oluşturacağı, somut olayda sanığın hileli söz ve davranışlarla katılana ait kredi kartını ele geçirmesi eyleminin dolandırıcılık,

kartın kullanılarak menfaat elde edilmesi eyleminin ise banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ve fikri içtima koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, eylemin tek suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Hükümlerden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların eleştiri nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2014 tarihli ve 2013/146 Esas, 2014/252 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,