Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8922 K.2024/4382

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı, kasten yaralama, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği, sanık ... hakkında tehdit suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2013/418 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ... hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2. cümle ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2,

86/3-e ve 62. maddesi uyarınca 5 ay (2 kez) hapis cezasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 116/4 ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2.a, 43/2 ve 62. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1.cümle, 43/2, 29/1 ve 62, 50 ve 52. maddesi uyarınca 1860 TL adli para cezasına hükmedilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmen onama, kısmen bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılanların soyut ve çelişkili beyanları dışında somut delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Zübeyirin Temyiz İsteği

Atılı suçu işlemediğine kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.