Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8927 K.2023/2384

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/13 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın mağdurenin özründen faydalanıp tehdit ederek suçu işlediğine, mağdurenin ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna, ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Katılan ... **** ile sanık ... ****'in akraba oldukları, ... ****in görme engelli olmasından istifade ile sanığın mesaj çekerek ve yüzyüze tehdit ederek katılanın vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu ve eylemini tehdit etme yoluyla müteaddit defalar tekrarladığı iddiası ile mahkememizde dava açıldığı,

Sanık savunmasında, katılan ile aralarında duygusal mesajlaşma olduğunu, katılanın mesajlarında eşinden ayrılıp kendisi ile evlenmesini istediğini, evlenme konusunda ciddi olduğunu anlayınca mesajlaşmayı bıraktığını savunmuştur.

Katılan beyanında, sanık ile birbirlerine cinsel içerikli mesajlar gönderdiklerini, sanığın, kimsenin olmadığı bir zamanda kendi yaşadığı eve geldiğini, göğüslerini öptüğünü, cinsel organına sanığın kendi cinsel organını sürttüğünü, birçok defa ilişkiye girdiklerini, sanığın penisini kendi anüsüne birazcık soktuğunu, genellikle parmağını soktuğunu, bu olayların 2010 yılı temmuz ayından 2011 yılı mart ayına kadar devam ettiğini, sanığın kendisini tehdit ettiğini, şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

Olayın yukarıda özetlenen şekilde meydana geldiği,

Katılanının, sanık ile cinsel içerikli mesajlaşmalarının bulunması, evde kimsenin olmadığı zamanlar sanığı, yaşadığı eve alması, olayın 1 yıla yakın süre devam etmesi gibi hususlar göz önüne alındığında sanığın şikayetçiye karşı zor ve tehdit kullandığına ilişkin sanığın savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığından sanığın beraatine karar vermek gerektiği sonucuna varılmıştır." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/13 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,