Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8959 K.2024/3567

Mağdure vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükümleri temyiz istemi yönünden; ifadesinin alındığı 09.12.2014 tarihli duruşmada mağdurenin olaydan dolayı sanık ...'ten şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, mağdureye atanan vekilin sanık ... hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve İsmet hakkında katılan mağdureyi götürerek başka kişilerle para karşılığı birlikte olmaya zorladığı, rızası dışında nitelikli şekilde istismar ettiği iddiası ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanıklar hakkında atılı suçlardan usul ve yasaya aykırı olarak verilen beraat kararlarının bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdurenin ifadesinin alındığı 09.12.2014 tarihli duruşmada olaydan dolayı sanık ...'ten şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanıkların aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/345 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararırına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,