Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9007 K.2023/7190

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/58 Esas, 2015/200 Karar sayılı kararı ile ; SSÇ'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği SSÇ’nin cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığını ve şartları oluştuğundan erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. SSÇ'nin tanışıklığı bulunmayan ve olay tarihinde beş yaşında olan mağduru bir binanın kömürlüğüne götürdüğü, burada mağdurun altındaki eşofmanı çıkarttığı, tanıkların seslenmeleri üzerine eylemine son verdiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin suçlamaları reddettiği, olayın hemen akabinde mağdurun annesine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdur ve annesinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık ifadeleri, raporlar ve tutanaklar dikkate alındığında SSÇ'nin mağduru cinsel istismarda bulunmak amacıyla bir apartmanın kömürlüğüne götürdüğü,

kömürlükte organ sokmak üzere mağdurun pantolonunu indirdiği, bu sırada kömürlüğe gelen tanıkların seslenmesi üzerine korkarak eylemini tamamlayamadan olay yerinden uzaklaştığı, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. SSÇ'nin suça eğilimli kişiliği ve bir daha suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından Mahkemece erteleme hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. SSÇ hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdur ve annesinin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadeleri, raporlar, tutanaklar ve Mahkemenin gerekçesine göre ; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, SSÇ müdafiinin sübuta ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yönelik temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre; duruşma sırasında şikayetçi olmadığını beyan eden mağdurun annesi Aynur'un ve katılma iradesi bulunmayan mağdurun karar başlığında katılan olarak yazılmaları mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/58 Esas, 2015/200 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,