Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9057 K.2023/8695

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli ve 2015/129 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 nci maddesinin ikinci fıkrası ve ikinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.04.2019 tarihli ve 14-2015/340784 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde katılan mağdurenin ablalarıyla birlikte komşusu olan suça sürüklenen çocuğun (SSÇ) evine gittiği ve burada ablalarının SSÇ'nin ablasının odasına giderek kapıyı kapattıkları, katılan mağdurenin de SSÇ ile aynı odada kaldıkları, SSÇ'nin katılan mağdureyi telefonda oyun oynatacağını söyleyerek ve oyuncak para vererek ikna ettikten sonra cinsel organını onun ağzına soktuğu ve bu sırada boşaldığı anlaşılmış,

SSÇ'nin Mahkemece gözlenen hali ve 10.03.2015 tarihli rapor içeriği dikkate alınarak işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olarak geliştiği kabul edilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdikleri görüntülü ifade CD’sinin temin edilip duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre, on iki-on beş yaş grubunda bulunan çocuk sanığın cezai sorumluluğunun olabilmesi için işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunması gerektiği,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 inci maddesine göre algılama ve yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin Mahkemeye ait olduğu,bu kapsamda aynı Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında söz konusu Kanunun 35 inci maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu,

suça sürüklenen çocuk ile görüşülmeden bireysel özellikleri değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı olarak hazırlanan sosyal inceleme raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

3.Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli ve 2015/129 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,