Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9117 K.2024/4278

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1, 53. maddeleri ile 109/1, 3-f, 5, 53. madddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/228 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, aynı Kanun'un 103/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın dede şefkatiyle yolda gördüğü mağdureyi cinsel amaç gütmeden sevdiğine, tanık Yurdagül’ün kendi kişisel düşüncesini katarak sanık aleyhine beyanda bulunduğuna, sanığın tercüman aracılığıyla alınan ifadesinde dudaktan öptüğünü söylememesine rağmen Mahkemece söylemiş gibi mahkumiyet kararına esas alındığına, iddia edilen suçun işlendiği yerin insan yoğunluğu olan bir sokak olduğu belirtilmesine, keşif talebinde bulunmalarına rağmen Mahkemece dikkate alınmadığına, haksız oarak sanığın atılı suçlardan cezalandırıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; sanığın mağdureyi sadece kucağına aldığına ve yanağından öptüğüne ilişkin savunması, tanık Şaban'ın mağdureyi sanığın kucağında gördüğüne, tanık Yurdagül'ün de sanığın mağdureyi kucağına alarak dudağından öptüğüne yönelik beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mevcut haliyle mağdureyi kucağına alıp yanağından ve dudağından öpmesi şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili olması nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın mağdureyi evinin önünde bulunan sokak üzerinde istismar ettiği anlaşılan olayda çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü sanığın, cinsel istismar eylemi dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, çocuğun cinsel istismarı suçundan Sayın Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tanık ...ün sanığın eylemlerini görüp polise ihbarı üzerine intikali gerçekleşen olayda; Sanığın sokakta oynayan 2 yıl 11 aylık mağdurenin dudağından öperek vücudunun muhtelif yerlerini okşadıktan sonra tanık Yurdagül tarafından görüldüğünü anlaması üzerine bu kez mağdureyi kucaklayarak sokağın diğer tarafına götürüp mağdurenin eteğinin altından bacaklarını okşayıp dudağından öpmeye devam etmesi şeklindeki eyleminin ani ve kesintili surette gerçekleşmeyip süreklilik arz etmesi nedeniyle sarkıntılık boyutunu aştığı görüş ve kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine yönelik bozma kararına iştirak etmiyorum.