Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9130 K.2024/2720

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ettiği işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın ormanlık alanda birlikte oturdukları sırada mağdureyi sapa bir yere kucaklayarak götürüp mağdurenin direnmesine rağmen üzerindeki pantolon ve kilodunu çıkardığı,

mağdureye cinsel organını sokmaya çalıştığı, mağdurenin direnmesi üzerine eylemi gerçekleştiremediği, bir süre mücadele ettikleri, mücadele sonucu sanığın eylemine devam etmediği, sanığın tamamladığı eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabulüyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın eksik inceleme sonucunda verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalarda doktor raporu ile uyumlu savunması, tanık ...'in sanığı doğrular nitelikteki ifadesi, tarafların kendi beyanları ile sabit olduğu üzere alkollü olmaları, 17.08.2014 tarihli mesaj tespit içeriğine göre sanığın savunmasının aksine sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2014/224 Esas, 2015/308 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın heyet Başkanı ...'in kararın onanması yönünde karşı oyu ve oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Katılan mağdure, sanık ve sanığın kuzeni ...'in ... mah. ...

Gösteri Merkezi ilerisi sahil kesimindeki ormanlık alanda buluştukları, burada bir süre sohbet ederek alkol aldıkları, müzik dinledikleri, katılan mağdurenin lavaboya gitmek istediği, sanığın mağdurun arkasından gelmeye başladığı, katılan mağdurenin gelmesini istememesine rağmen sanığın gelmesi üzerine katılan mağdurenin lavaboya gitmeden geri dönmeye çalıştığı, katılan mağdurenin geri döndüğü bir sırada sanığın gelerek katılan mağdureyi kucağına aldığı, katılan mağdurenin sanıktan kendisini bırakması istediği, sanığın katılan mağdureyi kucağından indirmediği,

birlikte yere düştükleri, sonra sanık ile katılan mağdurenin ... uzak bir yere oturdukları, sanığın katılan mağdure ile konuşmaya çalıştığı, katılan mağdure ile sanığın, ...'in yanına gittikleri, sanığın katılan mağduru kucağına alarak tanığın bulunduğu yerden uzakta bir yere götürmeye başladığı, katılan mağdurenin çırpındığı, sanığın katılan mağdureyi yere yatırdığı,

üzerindeki kıyafetleri çıkarmaya çalıştığı, mağdurun çığlık attığı, sanığın cinsel organını mağdurun cinsel organına sokmaya çalıştığı, katılan mağdurenin ağzını kapattığı, daha sonra katılan mağdureye tokat attığı, katılan mağdurenin direnmesi üzerine cinsel organını katılan mağdure sokamadığı, sanık ile katılan mağdurenin bir süre sonra tanık ...'in yanına gittikleri, katılan mağdurenin sanığın yaptığı eylemleri tanık ...'e anlatmadığı, tanıktan kendisini eve götürmesini istediği, yolda araçtan inip dışarda bulunan yabancı kişilerce eve götürüldüğü iddiası ile açılan davada sanığın İlk Derece Mahkemesince mahkumiyetine karar verildiği,

sayın çoğunlukça sanığın beraatine karar verilmesi yönündeki görüşe, sanığın hakkında verilen mahkumiyet kararının onanması görüşünde olduğumdan bu görüşüne iştirak etmiyorum.

Şöyle ki; Katılan mağdurenin aşamalarda verdiği beyanları tutarlı olup, katılan mağdurenin direnmesi üzerine sanığın tokat attığı alınan doktor raporları ile de sabittir. Katılan mağdure eve dönerken tanığın aracından indikten sonra yolda ağlaması nedeniyle çevreden gören vatandaşların yardımıyla ailesine haber vermesi üzerine olayın intikali hemen gerçekleşmiştir.

Tanık ..., sanığın teyzesinin oğlu olup mahkeme beyanında ilk önce sanık ile katılan mağdurenin kendisinin yanından uzaklaştıklarını seslerini duymadığını ama kendilerini gördüğünü beyan etmesine rağmen devamında mağdurenin kendisini öldüreceğini söylediğini saçlarını yolduğunu bağırdığını bunun üzerine sanığın tokat attığına ilişkin çelişkili beyanda bulunmuştur. Sanık ile olan akrabalığı nazara alınarak beyanları hükme esas alınmaması gerekmektedir.

Mağdurenin aşamalarda da değişmeyen samimi ve tutarlı bayanları, katılanın beyanı ile uyumlu katılanın üst çene soldan alın saçlı deriye uzanan ekimotik alan oluşturacak şekilde yaralandığına ilişkin 17.08.2014 tarihli doktor raporu, 17.08.2014 tarihli sanık tarafından mağdura yönelik gönderilen mesaj içeriğine yönelik tespit tutanağına göre; sanığın katılan mağdureyi ormanlık alanda yere yatırıp direnmesi üzerine tokat atmak suretiyle cebir uygulayarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı bu suretiyle üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet

kararı verdiği, sayın çoğunluk, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü bozulmuş ise de; mahkumiyet kararının onanması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.