Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9228 K.2024/2759

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın beraatine, mağduru yanağından öpmek,

ne güzel popon varmış diyerek mağdurun kalçasını sıkmak ve sana el kadar bir şey göstereceğim demek şeklindeki eylemleri sebebiyle sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan beraat hükmü kurulmaması gerektiğine ve verilen mahkumiyet hükmü bakımından ise cezanın az olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, sanığın aşamalardaki savunmalarının istikrarlı olduğuna ve tanık dinletme talepleri reddedildiğinden savunma haklarının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 16.11.2014 tarihli çocuğun cinsel istismarı eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği gibi sanık hakkında çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan verilen beraat kararının da dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından katılan mağdur vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/757 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,