Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9233 K.2024/4433

Sanıklar hakkında kurulan hüküm ile ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 103/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,62/1. maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2,29,62/1,52/2,4 maddesi uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 10.08.2015 tarihli ek karar ile de temyiz isteğinin hükmün kesin olduğundan bahisle reddine dair karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî onama, kısmî bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi

Özetle; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, olmadığı takdirde cezanın ertelenmesine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurenin çelişkili beyanları olduğuna, sanığın eyleminin olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Ek Karar Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre temyiz isteğinin reddine dair ek kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, Ancak; Sanığın yargılama aşamasındaki davranışları lehe değerlendirilerek cezasından indirim yapıldığı halde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi ibaresinin yazılmaması suretiyle madde numarasının belirtilmemesi düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Ek Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin 10.08.2015 tarihli ek kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,