Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9294 K.2024/2475

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2014/339 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken adli sicil kaydına göre hakkında daha önceden tekerrür hükümlerinin uygulandığının görülmesi karşısında, müsnet suçtan belirlenen cezanın 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2014/339 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararına yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,