Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9340 K.2023/5313

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarda bulunduğu, annesi olan şikayetçinin beyanlarının da mağdurenin ifadelerini teyit ettiği, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısnın Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin babası olan sanığa iftira etmesini gerektirir bir neden bulunmadığı, suça ilişkin eylemleri ayrıntılı olarak anlattığı, porno izleyen sanığın gördüklerini katılan mağdureye uyguladığı, sanığın eylemleri nedeni ile katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olduğu, sanığa atılı suçun sabit olduğu ve cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan mağdure ile sanığın aynı evde yaşadığı dönemlerde sanığın ikamette porno film izlediği ve izlemiş olduğu bu porno filmlerin etkisi altında kalarak cinsel organını öz kızı olan mağdurenin anal bölgesine soktuğu, bu suretle üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan olayda;

2. Mahkemece ''Her ne kadar sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlaması ile cezalandırılması talep edilmiş ise de yapılan yargılama sonucunda, sanık tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı reddetmiş, kızı mağdurun katılan olan annesinin yanında kaldığını mağdurun annesinin daha önce de asılsız kendisini şikayet ettiğini belirtmiş, katılan 2009 yılında mağdur kızının kendisine sanığın ağzına cinsel organını sokmuş olduğunu söylediğini belirtmiş olmasına rağmen bu durum dolayısı ile şikayetçi olmamıştır.

Mağdur hakkında alınan raporlarda nitelikli cinsel istismar eylemin gerçekleştiğini gösterir bulgunun olmadığını mağdurun bakire olduğu belirtilmiş ancak ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde mahkememizce oluşan kanaate göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin, kati ,tam bir kaanat oluşmadığından, oluşmayan bu kanaat sonucunda beraat kararı vermek gerekmiş...'' şeklinde kabul ile beraat hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

3. Dosya kapsamında bulunan deliller; Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, savunma, katılan mağdure ve annesi olan katılan ...'in beyanları, tanık anlatımı, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 17.08.2015 tarihli raporu, cinsel muayene raporları ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanakları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/249 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,