Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9428 K.2023/3780

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/120 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğinin açık olduğuna, maddi gerçeğe ve oluşa uygun olmayan, hayatın olağan akışına aykırı, eksik inceleme ile kurulan kararın bozulmasına ilişkindir.

B.Katılan ...'ın Temyiz İstemi Olayın namusunu ve gururunu derinden etkilediğini, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi gerekçesinde;'' Dosyada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mağdur ... *** % 70 oranında mental retardasyon hastası olduğu, sanıklarla aynı köyde yaşadıkları, mağdurun annesinin evde olmadığı sırada sanıkların mağdurun yanına gittikleri, evde mağdur ...’ün elini ve ayaklarını bağladıkları, daha sonra SSÇ ...’in mağdura cinsel organının sokmak suretiye nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, mağdurun hamile kaldığı,

mağdurun hamile olduğunun anlaşılması üzerine doktor ... *** götürüldüğü , doktorunda durumu yetkili merciler bildirmesi gerekirken kürtaj yaparak mağdurun hamileliğini sonlandırdığının iddia edildiği olayda SSÇ ... ... *** ve ... *** nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... *** ise suç delillerini yok etme,gizleme, değiştirme suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de, mağdur hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen 03.08.2015 tarihli adli rapora göre mental retardasyon sebebi ile beyanlarında yer,

zaman ve sayı gibi kavramları karıştırabileceğinin belirtildiği, mağdurun yargılama aşamasında bir başka kişi ile evlenmiş olduğu, mağdurun olaya ilişkin anlatımların hayatın olağan akışına uygun olmadığı nazara alındığında sanıklar ... *** ve ... ... *** üzerlerine atılı nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delile ulaşılamadığı,

ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık ve SSÇ tarafından işlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m.38/4, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi m.6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m.11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m.142/2) ve şüpheden sanığın yararlanacağı yönündeki genel ceza prensibi ve dosya kapsamı, sanık ve SSÇ’nin aşamalarda değişmeyen savunmaları, sanık ve SSÇ’nin atılı suçları işlediklerine dair kesin,

inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı kanaatine varılmış'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/120 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararında katılan mağdure ve vekilinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure ve vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,