Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9483 K.2024/3003

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/297 Esas, 2015/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasından verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ve karar temyize gelmemiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlediğine dair, katılanın soyut beyanı dışında hiçbir delil bulunmadığına, sanığın katılan ile rızası dahilinde ilişkiye girdiğine, katılanın olayın üzerinden belirli bir süre geçtikten sonra şikayetçi olduğuna, katılanın kendisini bu suçlamadan kurtarmak maksadı ile zorla ilişkiye girdiğini iddia ettiğine, sanığın beraatinin gerektiğine, sanık hakkında lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, teşdidin hatalı olduğuna, katılanın rızası ile sanığı evine aldığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Suç tarihinde katılanın evine giden sanığın kapıyı ittirerek içeri girmesi sonucunda evde gerçekleştirdiği nitelikli cinsel istismarı eylemi sırasında eylemle sınırlı süreyle katılanıniradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, katılanın hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği gözetildiğinde Mahkemesince sanık hakkında kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Gerekçenin (B) bölümündeki nedenlerden dolayı Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR