Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9570 K.2024/7011

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi üzerine yapılan 18.03.2020 tarihli duruşmaya sanık veya müdafiinin gelmediği anlaşılmakla incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 35, 103/1, 226/1-a, 43/2-1, 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/2-1, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b yollamasıyla 103/2, 35,

62 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdure ...e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1.cümle ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

mağdur ... ile mağdure ...e karşı müstehcenlik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 226/1-a, 43/2-1, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis ve 5 birim gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdur ve mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, adli tıp raporunun eksik olduğuna, lehe-aleyhe kanun karşılaştırmasının eksik olduğuna, sanığın tüm suçlardan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar ile Katılan Mağdur ve Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 226/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.09.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe atılı suçun zamanaşımına uğraması nedeniyle farklı gerekçe ile iştirak edilmiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı, Çocuğun Cinsel İstismarı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan mağdur ve mağdurenin aşamalardaki çelişkili, tutarsız ve ayrıntı içermeyen beyanları, kovuşturma aşamasında sosyal hizmet uzmanının mağdur ve mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceğine ilişkin kanaati, Adli Tıp Raporunda mağdur ve mağdurenin beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceğinin belirtilmesi, doktor raporunda herhangi bir lezyon tespit edilmediğine ilişkin tespit, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair katılan mağdur ve mağdurenin soyut, aşamalarda değişen ve istikrar içermeyen beyanları dışında yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR