Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9575 K.2024/601

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/233 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararı ile mağdur suça sürüklenen çocuklar ... ve... hakkında mağdur ...'a yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 31 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına;

suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına;

mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2013/233 Esas, 2015/119 Karar sayılı Ek kararı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında "Temyiz dilekçesinin reddine" karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.05.2019 tarihli ve 14-2015/338480 sayılı, asıl karar ve ek karar yönünden onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Hükümlerin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı 31.03.2015 tarihinde verildiği, bu tarihten sonra temyiz dilekçesi sunulmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar... ile ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yargılama konusu çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları için, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile aynı maddenin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ile (e) bentleri uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin suça sürüklenen çocuklar... ve ... hakkında 14.06.2013 tarihli sorguları, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise 31.05.2013 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı sürelerinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2013/233 Esas, 2015/119 Karar sayılı ek kararında suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/233 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...