Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9583 K.2024/2907

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda,İstanbul 12.Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/232 Esas, 2015/272 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında, nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanık hakkında tehdit ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın tevil yoluyla ikrarı, mağdure hakkında tanzim edilen adli raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/232 Esas, 2015/272 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,