Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9599 K.2024/4656

Sanık ... hakkında mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında on beş yaşından büyük olan mağdurenin şikâyetçi olmadığı belirtmesi karşısında baro tarafından atanan vekilin hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ...ve ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenler sanık

Yücel ve sanık ... müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanıklar Ahmet ve Yücel hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan davanın yapılan yargılaması sonunda sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,62 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2,3-f, 5,43 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 3-b-f, 39/2-c, 62 ve 52 maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve her iki sanık hakkında 53. madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in Temyiz İsteği

Mağdureyi tanımadığını, arkadaşı Murat’ın kalacak yeri olmadığını söylediğinde evinde kalabileceğini söylediğinde mağdure ve Ahmet ile evine geldiklerini, sadece Murat’ın geleceğini sandığını, ayrı odada yattığını ve sabah gittiklerini, olayla ilgisinin bulunmadığını, beraat kararı verilmesi gerektiğini, ayrıca hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının yasal olmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemenin eksik araştırma ile mahkûmiyet kararı verdiğini, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

C. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıklar hakkında verilen cezadan indirim yapılmasının yasal olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sırasında onbeş yaşından büyük olan mağdurenin 03.07.2014 ve 31.03.2015 tarihli duruşmada şikâyetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdureye baroca atanan zorunlu vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Sanık ...'in savunmasında mağdurenin yirmi yaşlarında gösterdiğine dair savunması, Mahkemenin yargılama sırasında mağdurenin fiziki görünüşüne dair yapılan tespit ve tüm dosya içeriği nazara

alındığında, olayda her iki sanık yönünden 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararırına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,