Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9638 K.2024/2373

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde talebinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2014/58 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, olay günü sokakta yürüyen katılanın arkasından yaklaşarak bir eliyle belinden sarılıp diğer eliyle kıyafet üzerinden kalçasını sıktığının kabulü ile cinsel saldırı suçundan, suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılanın soyut iddiası dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın ikrarı ile sadece arkadaşlık teklifinden ibaret eyleminin cinsel taciz suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, soyut gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmasının gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Alınan nüfus kaydına göre 04.02.1996 doğumlu olup suç tarihinde on yedi yaşında olan katılanın arkasından yaklaşarak beline sarılıp kalçasını sıkma şeklindeki fiziksel temas içeren eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle; Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2014/58 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun'nun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,