Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9658 K.2023/4947

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ceyhan (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin dosya kapsamına göre sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2015 tarih 2015/14 sayılı iddianamesi ile sanığın evinin yanında bulunan bahçede çalıştığı esnada mağdurenin bahçeye yanına geldiği, bu esnada bahçeyi sulamakta olan sanığın hortumu mağdura verdiği ve bahçeyi sulamaya mağdurenin devam ettiği, kısa bir zaman sonra mağdureye hitaben "bir daha ben söylemeden sen benim yanıma gel sana para veririm" şeklinde sözler söyleyerek mağdureyi dudağından öptüğü, eliyle ise pijamasını hafifçe açarak, iç çamaşırının altına eliyle dokunduğu şeklindeki anlatımla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

Yargılama neticesinde mahkeme tarafından, mağdurenin olay tarihinde yaklaşık 11 yaşında olduğu, görüntü itibariyle de mağdurun çok küçük gösterdiği, sanığın ise olay tarihinde yaklaşık 70 yaşında olduğu, sanığın iki ayağından da sakat olduğu, iki koltuk değneği ile ancak yürüyebildiği, ayakta durmakta da zorluk çektiği, sanığın kulağının da tam duymadığı, bağırmak suretiyle sanık ile iletişim kurulabildiği, bu itibarla sanığın cinsel eğilim yönünden fiziki durumunun mağdurenin olay anlatımına uygun düşmediği,

her ne kadar müşteki olarak dinlenen Serap'ın iddia konusu olayı gördüğüne dair beyanları bulunsa da, sanığın mağdureyi öperken görmediğini, ellediğini de bizzat görmediğini, sadece cinsel bölgesini düzeltip "oh be" derken gördüğünü belirttiği, diğer hususları mağdurenin müştekiye aktardığı, mağdurenin ise aksi yönde beyanla üvey annesi Serap'ın kendilerini gördüğünü beyan ettiği, hatta fiziki müdahaleyi gördüğü için tepki vermediğini söylediği,

bu itibarla Sevim'in beyanlarının sanık aleyhine olarak değerlendirilemeyeceği, mağdurenin beyanlarını doğrulamayan bu anlatımlardan yola çıkarak mağdurenin beyanlarının da çelişkili olduğunun açık olduğu, olayı görüş açısı ve uzaklığı gayet uygun olan tanık ...'in beyanlarının sanık ile örtüştüğü, tanığın böyle bir eylemi görememesi durumunun hayatın olağan akışına uygun olmayacağı, sanığın savunmasında belirtmiş olduğu ve olay yeri keşfinde tespiti yapılan yerde nane suladığı, mağdurenin olay yerine sanıktan sonra geldiği, sanığın mağdureye yönelik bir başlangıç eyleminin tespit edilemediği,

sanığın oturduğu yer ile mağdure arasında 290 cm olarak belirtilen mesafenin fiziki müdahale için uzak bir mesafe olduğu, sanığın kızı ve mağdurenin annesinin olduğu bir ortamda mağdureye yönelik cinsel yönden bir eylem gerçekleştirmesinin de hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, ayrıca bahçenin içerisinin yoldan ve diğer cepheden de rahatlıkla görüdüğünün belirtildiği, genellikle bu türlü eylemlerin kimsenin olmadığı gizli yerlerde gerçekleştirildiği, mağdurenin beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı,

zira olayın gerçekleştiğini beyan ettikleri bahçe içerisinde yapılan normal konuşmaların ikametin terasında oturanlar tarafından duyulabileceğinin açık olduğu, tanık ...'in alınan beyanında sulama esnasında mağdurenin "ben sulayayım" dediğini duyduğunu, babasının da üzerime çamurlu su gelmesin diyerek "öte git" dediğini duyduğunu beyan ettiği, bunların dışında herhangi bir şey konuşulmadığını, herhangi birşey konuşulsaydı duyacağını belirttiği, mağdurenin neden bu yönde beyanlara başvurduğunun ise tespit edilemediği, mağdurun tüm yargılama aşamalarında tutarlı şekilde belirttiği iddiaların sanığın aleyhine değerlendirildiği,

ancak AİHS ilkeleri ve yargı kararları dikkate alındığında sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın masumiyetine yönelik şüphenin de olayda mevcut olduğu, heyetimizce söz konusu şüpheden sanığın yararlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama neticesinde mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ceyhan (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/141 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,