Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9739 K.2024/4918

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanık ... hakkında 2012 yılı Şubat ayı içerisinde sanığın ikametinde mağdureyle cebir, tehdit, hile veya iradesine etki eden bir nedene bağlı olmaksızın anal yoldan ilişkiye girdikleri; sanık ... hakkında 2013 yılı Mart ya da Nisan aylarında mağdureyle cebir, tehdit, hile veya iradesine etki eden bir nedene bağlı olmaksızın vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/24 Esas,

2015/180 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında ikametinde mağdure ile cebir, tehdit, hile veya iradesine etki eden bir nedene dayalı olmaksızın anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkide bulunduğu kabul edilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

sanık ... hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, gerekçeli karar içeriğinde Mahkemenin hangi delile veya hangi tanığın beyanına değer verdiğine, tarafların beyanlarından, hangisine ve hangi gerekçeyle üstünlük tanındığının yeterli açıklanmadığına, tanık beyanlarından sanık ile mağdure arasında cinsel ilişkide bulunduklarına dair anlatım olmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mahkemenin mağdurenin bir kısım beyanlarına itibar ederek sanık ...'ı aynı suçlardan mahkum ederken, sanık ... yönünden beyanlarına itibar etmemesinin somut bir gerekçesinin olamayacağına, zira mağdurenin yaşadığı her iki cinsel istismar suçları yönünden de olay tarihlerinden çok sonra soruşturma başlatıldığına, hakkında usul ve kanuna uygun olarak ceza verilen sanık ...'ın mağdureye cinsel istismarda bulunduğuna dair genital bir bulgu tespiti dahi mümkün olamamış iken, sanık ...'in mağdureye normal yoldan girdiği ilişki sonrası kızlığını bozduğuna ve genital raporunda da bu ilişkinin izlerinin tespit olunması karşısında,

mağdure beyanıyla örtüşen bu bulgulara itibar edilerek sanık ... hakkında üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ceza verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının Karaman Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.05.2024 tarihinde karar verildi.