Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9753 K.2023/4539

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2015 tarihli ve 2015/308 sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/379 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, doktor raporunun mağdure beyanlarını doğrulamadığına, sanığın beraati gerektiğine, temel cezanın ve zincirleme suça ilişkin artırımın teşdiden yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ile sanığın aynı lisede farklı sınıflarda öğrenciyken duygusal arkadaş oldukları, birlikte zaman zaman sanığın evine gittikleri, orada birlikte zaman geçirip televizyon seyrettikleri, 2014 yılı Kasım ayında tam günü belirlenemeyen bir tarihte sanığın ısrar ve isteği katılan mağdurenin de rızası ile cinsel ilişkide bulundukları ve suç tarihinde katılan mağdurenin on beş yaşından büyük olduğu, 2015 yılı Şubat ayına kadar bu ilişkilerinin devam ettiği ve bu zaman zarfında rıza ile birden fazla cinsel ilişkiye girdikleri ve böylece sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği,

Sanık her ne kadar katılan mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini beyan etse de katılan mağdure ile duygusal arkadaş olması, onu evine götürdüğünü kabul etmesi ve katılan mağdurenin doktor raporu ile doğrulanan samimi beyanları karşısında sanığın inkara yönelik savunmasının inandırıcı olmadığı,

Katılan mağdurenin sanığın evine kendi rızası ile gittiği ve kaldığı, zorla götürüldüğü veya evde kalmaya zorlandığına dair delil ve emare bulunmadığı ve katılan mağdurenin on beş yaşından büyük olması nedeniyle sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığının kabulü ile,

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın ve zincirleme suça ilişkin artırımın teşdiden belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık Hakkında kurulan hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Suç Tarihi Yönünden

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''Kasım 2014- 09.02.2015 arası '' yerine ''13.02.2015- 09.02.2015'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/101 Esas, 2015/379 Karar kararında sanık müdafii ile katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,