Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9799 K.2024/1560

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli ve 2015/228 Esas, 2015/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yan ranzasında yatmakta olan mağdurun dudağından öperek kalça ve popo kısımlarına okşama şeklinde dokunduğunun kabulü ile cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurun soyut iddiası dışında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, mağdurun koğuş değişikliği yapmak maksadıyla sanık hakkında asılsız isnatlarda bulunduğuna, geri gönderme merkezindeki koğuşun şartları itibariyle atılı suçu işlemeye elverişli mahiyette olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdurun eylemin meydana geldiği zamana dair aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunması, husumet iddiasında olan sanığın aşamalarda inkara dayalı savunmada bulunması, kemik yaş tespiti raporu ile suç tarihinde on altı yaşında bulunan mağdurenin soruşturmadaki ifadesiyle yirmi dakika boyunca cebir, tehdit ya da iradeyi etkileyecek bir hal bulunmaksızın maruz kaldığı eyleme kaldıkları koğuşta kendileri dışında yirmi kişi bulunmasına karşın sessiz kalması,

sanık ve aynı koğuşta kalan tanık ...'ın koğuşun fiziki şartları itibariyle müsnet suçu işlemeye elverişli olmadığına dair anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eylemini mağdurun rızası hilafına gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de; yabancı uyruklu olan mağdur hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 27.08.2015 tarihli heyet raporunda 08.06.2015 tarihli grafilere göre çekim tarihi itibariyle mağdurun kemik yaşının on altı yaş sonu ile uyumlu olduğunun bildirilmesi karşısında suç tarihinde on sekiz yaşını ikmal etmeyen mağdura karşı cinsel maksatla fiziksel temas içeren eylemlerin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli ve 2015/228 Esas, 2015/261 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

...