KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/9814 E., 2024/1994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/250 E., 2015/290 K.
- Suçlar
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş olup, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli, 2015/250 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile, sanığın, olay günü tanışıp evine çağırdığı katılanla zorla ilişkiye girdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında vajinal yoldan nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Süre tutum istemli dilekçe sunulmasından ibarettir.
III. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli, 2015/250 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
...
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/9814, K. 2024/1994, 7 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama