Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9914 K.2024/4441

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 4, 43,109/2, 3-f, 5. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine, mağdure ...'ın 25.11.1996 doğum tarihinin iptali ile ay ve gün baki kalmak üzere 25.11.1995 olarak yeniden tespit ve nüfusa tesciline karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; sanığın eylemini bıçak ve tehdit ile gerçekleştirdiğine, katılanın rızasının bulunmadığına, Adli Tıp Raporunun kabul edilemeyeceğine, arada husumet olmadığına, sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde ve yaş tashihinde hukuka aykırılıklar görülmemiştir.

IV. KARAR