Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/10499 K.2023/773

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kapatılan Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin (Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesi) 28.12.2012 tarihli ve 2011/453 Esas, 2012/1466 Karar (2011/18 Esas, 2012/33 Karar) sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2012 tarihli ve 2011/18 Esas, 2012/33 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 07.01.2020 tarihli ve 2019/3514 Esas, 2020/107 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağından ve Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine,

sanığın temyiz isteminin kovuşturma evresinde dinlenmeyen mağdurenin temin edilerek maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için 5271 sayılı Kanun'un 236 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beyanının alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Antalya

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2020/325 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararı ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan davanın 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşılmakla, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca, sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen, 26.06.2022 tarihli ve 9-2022/73005 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve davanın zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin yerinde olmadığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suçlamaları kabul etmediği ancak eşi ile aralarının bozuk olması nedeniyle sık sık barlara gittiği, barlarda konsomatris olarak çalışan reşit olmayan mağdure ile tanıştığı, telefonlaştığı, mağdureyi evine götürerek rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, 17.04.2011 tarihli ihbar tutanağı, mağdure beyanı, Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.04.2011 tarihli raporu, 13.05.2011 tarihli tutanak, canlı teşhis tutanağı, fotoğraf teşhis tutanağından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın katılan mağdure ...'ya yönelik "Reşit olmayanla cinsel ilişki” suçu yönünden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, suç tarihinin 14.04.2011 olduğu, iddianame tarihinin 27.06.2011 olduğu, sanığın savunmasının 24.09.2012 tarihinde alındığı, zamanaşımını kesen son işlemin 28.12.2012 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarih ile mahkemece verilen 29.03.2022 tarihi düşme kararı arasında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış ve Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya