Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/10654 K.2023/8920

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/156 Esas, 2014/2 Karar sayılı kararı ile, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay, nitelikli yağma suçundan ise aynı Kanunun 149 uncu maddesinin (c) ve (h) bentleri, 150 nci maddesi, 168 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2016/11578 Esas, 2021/2357 Karar sayılı kararı ile, sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/213 Esas, 2021/241 Karar sayılı kararı ile, sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Eksik inceleme ve araştırma neticesinde karar verildiğine, katılanın cep telefonunun sanık ...'ın üzerinde çıktığına, katılanın yaralanmasının olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Katılanın olayın oluş şekli ile suça konu para ve cep telefonunun alınmasına dair aşamalarda değişen çelişkili beyanları, 24.04.2013 tarihli doktor raporunda katılanın vücudunda darp izi olmadığının belirtilmesi, savunma, üst arama tutanağı ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirilmiş olup, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve Esas No: 2016/11578- Karar No: 2021/2357 sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alındığında mahkememizde mevcut kuşkunun tam olarak izale olunamadığı, açıklanan sanıkların savunmasının aksinin tam olarak ispatlanamadığı, böyle bir durumun da sanıklar lehine yorumlanmasının gerektiği, Yargıtay C.G.K.nun 23.03.1987 gün ve 4/539-138 sayılı kararında da belirtildiği üzere savunmanın değil de aksinin ispatlanmasının genel ceza kuramı olması ve bir diğer evrensel ceza kuramı olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin tüm çağdaş ceza sistemlerinde benimsenmesine göre,

yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğine dair iddia dışında mahkumiyetine yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile sanıkların atılı suçlardan CMK 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanıkların atılı suçlardan beraatine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/213 Esas, 2021/241 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,