Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/10655 K.2023/2508

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin kasten yaralama suçuna yönelik itirazda bulunması üzerine mahkemesince sonuç ceza kesin olduğundan bahisle temyiz itirazı reddedilmişse de, katılan vekilinin suç vasfına yönelik itirazı nedeniyle, sonuç cezanın temyize tabi olduğu ve redde ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul

17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/317 Esas, 2019/508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 nci ve 62 nci maddeleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 62 nci maddeleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/317 Esas, 2019/508 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince temyizi üzerine Yargıtay

14. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/4369 Esas, 2020/6242 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin değişen vasfa göre 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul

17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/40 Esas, 2022/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan suçu işlediğine dair kuşku sınırlarını aşan, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil elde edilemediğinden, müsnet suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 62 nci maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Suçun unsurlarının oluşmadığına ve lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Suç vasfı yönünden kararın temyiz edildiğine, sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından cezalandırılması talebine, 16.02.2022 tarihli ek kararın kaldırılarak temyiz başvurusunun kabulüne karar verilmesine ilişkindir. C.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Katılan beyanlarının aşamalarda istikrarlı ve tutarlı olduğuna, sanığa iftira atmasını gerektirir bir durumun somut olayda bulunmadığına cinsel saldırı suçundan cezalandırılması ve katılana ait paranın sanığın üzerinden cıkması sebebiyle yağma suçundan cezalandırılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık ifadeleri, tutanaklar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay gecesi birlikte alkol alan sanık ile katılanın daha sonra sanığın evine geldikleri sırada çıkan tartışma neticesinde katılanın adli tıp kurumu raporunda belirtildiği şekilde basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda;

sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve gece vakti yağma suçlarını işlediği ve bu suçlardan cezalandırılması talep edilmiş ise de sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği gözetildiğinde sanığın savunmalarının aksine üzerine atılı suçları işlediğine dair katılanın soyut beyanlardan başkaca bir delil bulunmadığı,

kaldı ki dosya kapsamı ile dinlenen tanıkların da olaya ilişkin doğrudan bilgisi ve görgüsü bulunmadığı olay sonrasına ilişkin beyanlarda bulundukları, dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve gece vakti yağma suçlarını işlediği hususunda şüphe oluştuğu ancak katılanın sanığın ikametinde bulunduğu esnada sanık tarafından darp edildiği, alınan adli tıp kurumu raporuna göre yaralanmasının basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında;

sanık her ne kadar üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek katılana karşı yaralayacak şekilde herhangi bir eyleminin olmadığını savunmuş ise de katılanın beyanları, adli tıp kurumu raporu, tanık ifadeleri, tutanaklar ve dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği mahkemece kabul edilerek sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya dönük savunmalarına itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul