Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/10772 K.2023/3404

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarihli ve 2019/128 Esas, 2019/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü fırkasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdure sayısınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/3228 Esas, 2019/2337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdureler vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 01.11.2021 tarihli ve 2021/13408 Esas, 2021/8764 Karar sayılı ilâmıyla; ''Mağdurelerin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın değişik zamanlarda mağdurelere yönelik fiziksel temas içeren eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından,

söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/4 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca mağdure sayısınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi Olayda somut ve kesin deliller bulunduğu, sanığın atılı suçtan mağdure sayısınca dolayı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçun en önemli delilinin mağdure beyanları olduğu, intikalin de doğal gerçekleştiği, mağdure çocukların birbirleri lehine tanıklık ettiği, sanığın iddianame konusu suçtan ötürü cezalandırılması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. C.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın, üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu zincirleme şekilde işlediği gözetilerek, ayrı ayrı 4 defa mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği hâlde, yazılı şekilde ayrı ayrı beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdurelerin Bandırma Şehit Pilot Üsteğmen Cemil Kaya Ortaokulu'nda öğrenci oldukları, sanığın ise katılan mağdurelerin servis şoförlüğünü yaptığı, sanığın 2019 yılı Ocak ayı ile şikayet tarihi olan 26.03.2019 tarihleri arasında değişik tarihlerde birden fazla kez katılan mağdurelerin bacaklarının alt kısmına eli ile dokunup kısa süreli okşayarak çektiği, yine katılan mağdurelerin bir kısmının servisten indikleri sırada bacaklarının alt kısmına kısa süreli dokunup elini çekmek suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılan olayda.

Sanığın değişik zamanlarda katılan mağdurelere yönelik fiziksel temas içeren eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine dair her türlü kuşkudan uzak yeterli, inandırıcı, kesin ve somut deliller bulunmaması, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle Mahkemece beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/4 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdureler vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,