Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/11010 K.2022/10801

Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2021 gün ve 2021/190 Esas, 2021/233 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde.

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan beraatlerine dair ilk derece mahkemesince verilen kararlarla ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm temyiz edilmiş ise de,

müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde yer alan hapis cezasının ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin kesin olup,

temyiz edilememesi ve sanıklar hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine dair ilk derece mahkemesince verilen kararlarla ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmün de aynı Kanunun 286/2-h. maddesi gereğince kesin olup temyiz edilememesi karşısında, söz konusu hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ile sanıklar müdafilerinin vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Tüm dosya kapsamı nazara alındığında reşit mağdurenin olay tarihinde kendi iradesi ile alkol alması suretiyle meydana gelen sarhoşluk durumunun doğrudan suçun oluşumuna neden olan tipiklik unsurunu sağladığı nazara alınmayıp, çifte değerlendirme yasağına aykırı olacak şekilde ayrıca cezayı artıran bir neden olarak kabul edilmesi suretiyle sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK’nın 102/3-a. maddesinin tatbiki ve bu suretle birden fazla artırım maddesinin uygulandığı gerekçesiyle belirlenen temel cezalarda teşdit uygulanması karşısında, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,