Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/1146 K.2023/109

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2014/155 Esas, 2014/356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 62. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve tehdit suçundan ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2014 tarihli ve 2014/155 Esas, 2014/356 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 29.09.2015 tarihli ve 2015/4430 Esas, 2015/8667 Karar sayılı kararı ile mağdurenin nüfus kaydına göre belirtilen tarihlerde on beş yaşını tamamladığı ve dosya içerisinde bulunan raporlarında ''Klinik olarak hafif düzeyde mental retarde” tespit edildiği belirtilmiş ise de; raporlar içeriği itibariyle yetersiz olduğundan, mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkedilerek suç tarihi itibariyle akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

varsa bu durumun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilen zeka durumunun kendisine yönelik cinsel istismar eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı, eyleme beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı hususlarında yeniden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm tesisi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve tehdit suçundan ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarihli ve 2018/10417 Esas, 2019/12735 Karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilen 29.01.2016 tarihli rapor içeriğinden suç tarihi itibarıyla olayın hukuki anlam ve sonuçların algılamasına, fiile ruhsal yönden mukavemetine engel teşkil edecek mahiyet ve derecede zeka geriliği bulunmadığı anlaşılan mağdurenin anlatımları, olayın intikal şekli, mağdurenin adli görüşmeci ile yaptığı görüşmede sanık ile arasındaki yazışmaları halası tanık ...’nun yakaladığına dair beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre beraat hükmü kurulması gerektiğine yönelik bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/155 Esas, 2021/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; sübuta, eksik araştırma ve yetersiz inceleme sonucu beraat hükmü kurulduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile "Sınırda zeka düzeyine sahip olması nedeniyle soyut kavramları kavramakta ve genel bilgi düzeyi açısından yaşının gerisinde olduğu, ancak kendisine karşı işlenen cinsel istismar suçu açısından ruh bakımından kendini savunabilecek yeterlilikte olduğu anlaşılan ve şüpheliye ait öğrenci servisinde hosteslik yapan 16 yaşındaki mağdureyi 2014/Ocak ayında bir gün öğrencileri okula bıraktıktan sonra mağdur şikayetçiyi evine bırakacağını söyleyerek... yakınlarına götürdüğü,

burada aracın kapılarını kilitleyerek ve perdelerini çekerek mağdur şikayetçinin cinsel organına, kalçasına, göğüslerine dokunduğu ve ellediği, boynundan öptüğü, sonra aralarında yaşananları kimseye anlatmaması konusunda ölümle tehdit ettiği, kaçırıp tecavüz edeceğini her ikisinin de rezil olacağını söylediği, daha sonra aracı farklı bir yere götürerek burada da aynı cinsel istismar fiillerini tekrarladığı ve aynı şekilde tehdit ettiği, daha sonra okuldan çıkan öğrencileri evlerine bıraktıkları, sonra şüphelinin bu defa mağdur şikayetçiyi Erikli mevkiine götürdüğü,

yine araç içerisinde cinsel organına, kalçasına, göğüslerine ellemek ve okşamak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu ve mağdurun kendisine karşı işlenen cinsel istismar suçundan dolayı ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği olayda 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 103 üncü maddesinin üçüncü, dördüncü, altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 43, 53 ve 63 üncü maddeleri, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 ve 53 üncü maddeleri ile kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarih, 2014/155 Esas ve 2014/356 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. 3. Bursa

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarih, 2014/155 Esas ve 2014/356 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edildiği ve dosyanın temyiz kanun yolu incelemesine gönderildiği anlaşılmıştır. 4. Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 29.09.2015 tarih, 2015/4430 Esas ve 2015/8667 Karar sayılı kararı ile mağdurenin Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak kendisine yönelik cinsel istismar eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığına dair rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğundan bahisle sanık hakkında kurulan hükümlerin bozulmasına karar verildiği görülmüştür.

5. Yargıtay bozma ilamından sonra. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarih, 2015/445 Esas ve 2016/28 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür. 6. İlk derece kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine. Yargıtay

14. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarih, 2018/10417 Esas ve 2019/12735 Karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilen 29.01.2016 tarihli rapor içeriğinden suç tarihi itibarıyla olayın hukuki anlam ve sonuçların algılamasına, fiile ruhsal yönden mukavemetine engel teşkil edecek mahiyet ve derecede zeka geriliği bulunmadığı anlaşılan mağdurenin anlatımları, olayın intikal şekli, mağdurenin adli görüşmeci ile yaptığı görüşmede sanık ile arasındaki yazışmaları halası tanık ...’nun yakaladığına dair beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre beraat hükmü kurulması gerektiğine yönelik bozulmasına karar verilmiştir.

7. Yargıtay bozma ilamından sonra. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/155 Esas, 2021/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın beyanı, doktor raporu, tanık beyanları ve sanığın savunmaları değerlendirildiğinde sanığın savunmalarının aksine üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin dosya içerisinde kesin her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmadığından verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa