Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/11624 K.2023/1740

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2013 tarihli ve 2013/382 Esas, 2013/639 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında ise 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Ankara

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2013 tarihli ve 2013/382 Esas, 2013/639 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 26.10.2020 tarihli ve 2016/3780 Esas, 2020/4315 Karar sayılı ilâmıyla; ''Sanıkların işledikleri cinsel taciz ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarının lehe sayılan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesinde öngörülen cezalarının üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü,

31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2020/438 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve cinsel taciz suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları gereği açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.08.2022 tarihli ve 2022/99674 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi Sanıklar hakkındaki düşme kararının usule, yasaya ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde on beş yaşını bitirmiş olan mağdurenin gece saatlerinde Dikimevinde bulunduğu sırada daha önceden tanıdığı sanık ...'ın yanına geldiği, sanık ...'ın yanında ... adıyla tanıdığı diğer sanık ...'in de olduğu, mağdurenin sanıkların arabaya binme teklifini kabul ettiği, hep birlikte tanık ...'un evine gittikleri, burada bir müddet alkol aldıktan sonra sanık ...'ın, mağdure ile rızasıyla bir kez organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, daha sonra diğer sanık ...'in de mağdurenin bulunduğu odaya girdiği,

çıplak olan mağdureye cinsel ilişki teklif ettiği, ancak mağdurenin teklifi kabul etmemesi üzerine mağdureye herhangi bir şekilde dokunmadan kendi cinsel organını çıkararak mastürbasyon yapmaya başladığı ve bir süre sonra boşaldığı; böylece sanık ...'ın mağdureye yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu, diğer sanık ...'in ise herhangi bir bedensel temas olmaması nedeniyle cinsel taciz suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

Sanıklar yönünden 21.05.2012 tarihinde gerçekleştirdikleri iddia olunan eylem ile ilgili olarak, dava zamanaşımını kesen son işlemin sanıklar hakkında atılı suçla ilgili mahkûmiyet hükmünün verildiği 25.12.2013 tarihi olduğu, dosya kapsamı itibarıyla zamanaşımı süresini durduran bir sebebin de bulunmadığı, yapılan yargılama sırasında 25.12.2021 tarihinde sanıklara atılı suç için kanunda öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından,

sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları uyarınca ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir. Dosya kapsamında bulunan deliller.

Sanıklara ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanıkların savunmaları, tanık anlatımı, katılan mağdurenin beyanları, canlı teşhis tutanakları, doktor raporları ile kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibaretir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla düşme hükümlerinde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara