Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/11745 K.2023/3481

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2013/226 Esas, 2014/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Mağdurenin beyanları arasında herhangi bir çelişki olmadığına, mağdurenin öz babasına karşı bu eylemi isnat edecek derecede aralarında bir husumet olmadığına, mağdurenin bu durumu annesine anlatmamasının bu eylemin olmadığına dair bir delil teşkil etmediğine, dosya içerisindeki deliller uyarınca anne ile baba arasında geçimsizlik olduğunun sabit olduğuna ve Mağdurenin annesi ile arasındaki ilişkileri sebebi ile bu eylemi annesine anlatmayarak kendisine daha yakın hissettiği arkadaşına anlatmasının hayatın olağan akışına uygun olduğuna,

sanığın sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken aksine uygulamayla beraatine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından sabit olan sanığın sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken aksine uygulamayla beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü.

"Sanığın öz kızına yönelik cinsel saldırı eyleminde bulunduğunun iddia edilmesine karşın bu iddianın sadece mağdure tarafından dile getirilmesi, sanık ile küs olduklarını ve boşanma aşamasında olduklarını belirten mağdurenin annesinin sanığa iftira atmasını gerektirir husumeti olmasına rağmen böyle bir olayı görmediğini ve kızının kendisine böyle birşey söylemediğini beyan etmesi, mağdurenin bu kadar ciddi bir olayı annesi ile paylaşmamış iken çok samimi olmadığı, beyanına göre sır paylaşacak kadar yakın olmadığı arkadaşı ... ya anlatması,

yine mağdurenin olayı annesine anlatmayıp komşularına anlatmış olması karşısında bir ... kızın böyle bir olayı annesine anlatmayıp çok yakını olmayan kimselere anlatmasının mantıklı olmaması, mağdurenin ilk anlatımlarında babasının kendisine 3 kez cinsel eylemde bulunduğunu, Bunlardan ikisinin masaj yaptırırken cinsel organına dokundurma şeklinde olduğunu, birisinin de banyoda iklirten olduğunu bemesine karşın mahkeme ifadesinde ise masaj bahanesi ile cinsel organını oynatma eyleminin 4-5 kez olduğunu söyleyerek çelişkili anlatımda bulunması,

Mağdurenin sanıkla husumeti olduğunun babasının 6 yıldır kendisini basit şeyleri sebep edip dövdüğünü söylemesinden sabit olması, dolayısıyla mağdurun sanığa iftira atmasını gerektirecek bir anlaşmazlığın mevcudıyetı ve sanıktan uzaklaşabilmek için böyle bir iddianın ileri sürülmesinin mümkün görülmesi" şeklindeki kabul ve gerekçelendirmeye binaen sanık hakkında atılı suçtan yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya