Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12037 K.2023/4089

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2018/66 Esas, 2019/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.11.2019 tarihli ve 2019/1443 Esas, 2019/1565 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi kararının sanık ile müdafileri, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/21413 Esas, 2021/8735 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişen ve başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, sanığın yaptırılan incelemede mağdureye ait fotoğrafların tespit edildiği bilgisayar ve telefonu mağdure ile arkadaşları olan tanıklar ... ve ...'e verdiğine dair savunmasının tanıklarca doğrulanması nedenleriyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığından bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/124 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Dosya kapsamındaki delillerle suçun sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Öğretmen olan sanığın cebir ve tehdit kullanarak çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin dosya kapsamı ile sabit olmasına rağmen verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama, iddia, sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık hakkında üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de sanık ... çeşitli aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, dosya içerisinde dinlenen tanık ifadeleri ile mağdurenin ifadeleri arasında çelişkilerin bulunduğu,

ayrıca sanığın savunmalarında dile getirdiği mağdure ve arkadaşlarına kendi bilgisayarını kullanmaları için verdiğini, hatta bir keresinde okuldan dışarıya çıkardıkları yönündeki beyanlarının tanıklar ... ve ...'nın beyanları ile uyumlu olduğu, ayrıca sanığın laptop ve cep telefonunda yapılan incelemeler sonucunda elde edilen görüntüler ile bazı girmiş olduğu internet sitelerinin sanığın cezalandırılması için tek başına yeterli deliller olmadığı,

bu aşamada sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/124 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,