Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12093 K.2023/1794

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın mağduru özellikle tarla içine götürerek mağduru kuzeni ...den ayırdığı ve burada iç çamaşırı kalacak şekilde pantolonunu indirdiği sırada, mağdurun yengesinin seslenmesi üzerine kaçarak gittiği olayda sanığın o ana kadar gerçekleşen eyleminin cinsel taciz niteliğinde olduğu ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 gün ve 2021/3527 Esas, 2022/6462 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ, Başkan ... ile üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 22.06.2022 gün ve 2021/3527 Esas, 2022/6462 sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan 06.12.2011 tarihli iddianame ile dava açıldığı, yargılama sonucunda Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2011/643Esas, 2013/452 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/3527 Esas, 2022/6462 Karar sayılı kararıyla, sanığın eyleminde çocuğun cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı ve sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesinin kararının Başkan ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla bozulduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/55091 tarihli itiraznamesi ile de sanığın eylemlerinin cinsel taciz suçunu oluşturacağından bahisle karara itiraz edildiği görülmüş olup.

Mağdure Raziye'nin suç tarihinde babaannesini ziyarete gittiği, amcasının kızı Tayyibe ile babaannesinin bahçesinde oynadıkları esnada sanığın yanlarına gelerek mağdureyi armut toplamaya çağırdığı, ancak mağdurenin ilk anda gitmek istemediği, sonrasında sanığın ısrarla bu sefer ayçiçek tarlasına çağırdığı, bunun üzerine mağdurenin, amcasının kızı Tayyibe ile sanığın çağırdığı yere gittikleri, sanığın ...ye ayçiçeği vererek oturmasını söylediği ardından da mağdure ile uzaklaştıkları, yalnız kaldıkları bir esnada da pantolonunu indirerek iç çamaşırı ile kaldığı,

bu esnada mağdurenin yengesi ...'un mağduru çağırması üzerine sanığın mağdurenin yanından kaçtığı iddia olunan olayla ilgili olarak; mağdurenin aşamalarda olay örgüsüne ilişkin anlatımlarının birbiriyle tutarlı olduğu, mağdurenin kuzeni ...nin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, sanıkla karşılaşma anlarına ilişkin çelişkili ifadeleri bulunsa da, sanıkla bir şekilde ayçiçek tarlasında bulunduklarını ve sanığın kendisine ayçiçeği vererek sanıkla mağdurenin yanından uzaklaştığı hususlarındaki beyanlarının istikrarlı olduğu ve mağdurenin beyanlarını da desteklediği anlaşıldığından sanığın mağdureye karşı pantolonunu indirip,

iç çamaşırı ile mağdurenin karşısında kalması eyleminin tamamlanan haliyle çocuğa karşı cinsel taciz suçunu oluşturduğu düşüncesinde olmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığının itirazının reddine ilişkin karara karşı muhalifiz.