Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12132 K.2023/2298

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İskenderun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2013/581 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İskenderun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2013/581 Esas, 2014/417 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/2784 Esas, 2021/3763 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İskenderun 1.Asliye Ceza Mahkemesinin basit yargılama usulünü uygulayarak verdiği karara katılan mağdure vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine duruşma açılarak 14.04.2022 tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.09.2022 tarihli ve 9-2022/109910 sayılı iade görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği Suç tarihinde mağdurenin yaşı, eylemin niteliği, yaşadığı travma dikkate alındığında üst sınırdan indirim uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz isteği Kararın hatalı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, 09.04.2012 tarihinde katılan mağdure ...'nin arkadaşı ... ile yolda birlikte yürüdükleri esnada sanığın yanlarına yanaşarak mağdureye fiziğinin düzgün olduğunu, müzik öğretmeni olması sebebiyle ders verebileceğini söyleyerek telefon numarasını istediği,

bir yerlerde birlikte oturmayı teklif ettiği, mağdurenin sanığın hal ve hareketlerinden rahatsız olarak teklifini kabul etmeyip yanından uzaklaştığı kabul edilen olayda, sanığın mağdureyi cinsel amaçlı olarak taciz etmek suretiyle üzerine atılı eylemi işlediğinin sabit olduğu anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, sanığın adli sicil kaydına göre daha evvelinde aynı nevi suçlar işlemiş olmasına göre kasta dayalı kusurunun ağırlığı,

mağdurenin suç tarihi itibariyle yaşının küçüklüğü sebebiyle meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 251 ve 252 nci maddeleri uyarınca basit yargılama usulü uygulanmakla aynı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sonuç cezada 1/4 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın katılan ...'ye yönelik sarfettiği "Fiziğiniz çok düzgün diyerek telefon numarası istemesi " şeklindeki sözlerinin cinsel içerik taşımadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci ile beşinci fıkralarına göre basit yargılama usulüne göre verilmiş kararlara karşı yapılan itiraz üzerine duruşma açılarak genel hükümlere göre verilen hükümlere karşı genel hükümlere göre kanun yollarına başvurulabileceği düzenlenmiş olduğundan Tebliğnamede iade isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR