Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12209 K.2023/775

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2014/261 Esas, 2015/436 Karar sayılı kararı ile; sanığın mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2014/261 Esas, 2015/436 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2020/3671 Esas, 2021/1718 Karar sayılı kararı ile sanığın, öğrencisi olan mağdurelere yönelik hangi tarihlerde hangi eylemleri gerçekleştirdiği belirtilip, sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirilmelerinin ayrı ayrı yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurularak ulaşılan kanaatin belirtilmesi gerektiği ve mağdurelerin sınıfta yalnız kaldıkları esnada gerçekleştiğinin de iddia edilmesi nedeniyle kendilerine yönelik eylemlerle ilgili aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurelerin,

iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinden dolayı bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/169 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararı ile dosyada mevcut nüfus kaydına göre sanığın 15.03.2022 günü öldüğü anlaşıldığından hakkındaki çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; söz konusu düşme kararının hukuka aykırı olduğuna, kaldırılması gerektiğine, düşme kararının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan unsurları sağlamadığına ve ortadan kaldırma kararı verilmesine, diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... ili ... ... ... ilköğretim okulunda sınıf öğretmeni olarak görev yapan sanığın öğrencisi olan mağdure ...'yi ikinci sınıftan itibaren çeşitli bahanelerle yanına çağırıp oturtarak elbiselerinin altından elini sokmak suretiyle cinsel bölgelerini okşadığı, yine mağdurenin sınıfta yalnız olduğu zamanı gözeterek mağdureyi kucağına oturtup cinsel organını okşamak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sanığın bu eylemlerini yaklaşık 2 yıl süreyle mağdure ilkokuldan mezun oluncaya kadar belirli aralıklarla devam ettirdiği iddiası ile ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 tarih, 2014/9697 Esas sayılı iddianamesi kamu davası açılmış ve yargılama devam ederken sanığın 15.03.2022 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın hükümden önce 15.03.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydı ve mahkeme kararından anlaşılması karşısında mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR