Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12335 K.2023/2718

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli ve 2011/30 Esas, 2013/20 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 Sayılı yasayla değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü, altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkarsının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2 .Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli ve 2011/30 Esas, 2013/20 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 30.10.2017 tarihli ve 2014/11246 Esas 2017/5143 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanmasına, çocuğun cinsel istismarından kurulan hükmün ise sair temyiz itirazlarının reddi ile hükümden sonra yürürlüğe gire 6545 sayılı Kanun 56-61 inci maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102-105 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin aynı Kanun'un 7 nci maddesi ikinci fıkrası hükümleri dikkate alınarak lehe olan hükmün belirlenerek sanığın hukuki durumunun takdiri amacıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/446 Esas, 2018/26 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü, altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/446 Esas, 2018/26 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2018/5556 Esas 2020/6215 Karar sayılı kararı ile bozmadan sonra yapılan 30.01.2018 tarihli celsede Cumhuriyet Savcısının katılımı sağlanmaksızın duruşmaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2021/31 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 Sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü, altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2021/31 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii, mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/24646 Esas 2022/464 Karar sayılı kararı ile karardan sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler nazara alınarak lehe kanun değerlendirmesi yapılması için hükmün bozulmasından sonra mahkemece sabit görülen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerekirken çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin aynı Kanunun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası esas alınarak hatalı yapılan değerlendirme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması

nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/160 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası ancak 6763 sayılı Kanun değişikliği öncesi yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Sübuta, suça sürüklenen çocuğun ikrar niteliğinde kabul edilen ifadesini baskı altında vermiş olma ihtimalinin tartışılması gerektiğine, alınan raporların ve tanık beyanlarının mahkumiyeti desteklemediğine, gerçekte tek görgü tanığı konumunda bulunan Muhammed Zişan'ın olay yerindeki kişinin kimlik ve eşkal bilgisi hakkında bilgi vermediğine, olaydan yaklaşık 2 yıl sonra hazırlanan mağdurun ruh sağlığının bozulduğu yönündeki rapora göre de ceza da arttırıma gidildiğine,

eksik ve hatalı inceleme neticesinde verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir. B.Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan epeyce uzaklaşılarak en üst sınırdan ceza tayin edilmesi ve ayrıca takdiri indirim nedeninin uygulanmaması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur çocuk ...'in sokakta arkadaşları ile oynadığı sırada mağduru gelmez isen döverim diye tehdit edip yanına çağırdığı, ardından mağduru kimsenin olmadığı bir yere götürerek hem mağdurun hem de kendisinin üzerinde bulunan pantolonu indirerek mağduru kucağına oturtup cinsel organını mağdurun arka tarafına değdirdiği, alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre eylem nedeniyle mağdur çocuğun ruh sağlığının bozulduğu,

bu şekilde suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz dört yaşını doldurmamış olan mağdura yönelik olarak sarkıntılık düzeyini aşacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu tehdit kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR