Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13667 K.2023/101

Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/229 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına,

sanık hakkında silahlı tehdit suçu yönünden ise aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/624 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile müdafiinin temyiz istemleri; sanık, kendisine komplo kurulduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, sanık müdafiinin iddianın atf-ı cürüm niteliğinde olduğuna, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, katılan Bakanlık vekilinin ise cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiği belirtilerek verilen kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın eğlenmek amacıyla Bingöl'den Ankara'ya geldiği, kalmakta olduğu otelde cinsel birliktelik yaşamak amacıyla internet sitelerine girdiği, bu doğrultuda mağdure ile telefonla iletişim kurduğu, sanık ile mağdurenin cinsel ilişki hususunda 400 TL karşılığında anlaştıkları, mağdurenin tanık İsmail'e ait ticari taksi ile sanığın kaldığı otele gelerek sanığın bulunduğu odaya geçtiği, sanığın odaya viski söylediği, odaya gelen viski şişesini cebindeki sustalı tabir edilen bıçakla açtığı, sanık ile mağdurenin birlikte viski içtikleri, ardından mağdurenin soyunarak yatağa uzandığı,

sanığın da soyunarak mağdurenin üzerine uzandığı, bu sırada mağdurenin sanığa kondomsuz ilişkiye girmek istemediğini söylediği, ancak sanığın mağdurenin kondomsuz olarak cinsel ilişkiye girmeye rızası olmamasına rağmen mağdureyi boğazından tutarak ve karşı koymasını bu suretle engelleyerek cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle ilişkiye girdiği, cinsel ilişki sırasında sanığın mağdureyi öpmek istediği,

ancak mağdurenin öpüşmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın mağdureye kafa attığı, mağdurenin sanığa kendisini bırakmasını söylemesi üzerine sanığın yatağın yanında komidinin üzerinde bulunan bıçağı alarak mağdurenin boğazına doğru yaklaştırdığı, bıçağın uç kısmının mağdurenin çenesine isabet ettiği, sanık bıçakla mağdurenin direncini kırdıktan sonra mağdurenin sanığın cinsel eylemlerine karşı koyamadığı, sanığın cinsel eylemlerine mağdurenin rızası dışında devam ettiği şeklinde olayın gerçekleştiğinin kabul edildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Silahlı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ile müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun beyanları, tanık beyanları, adli rapor, sanık savunması ve ilk derece mahkemesinin gerekçesi nazara alınarak sanık ile müdafiin iftiraya, savunma hakkının kısıtlandığına, sübuta, vasfa ve sair hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Dosya kapsamı ve ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Silahlı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) harfli alt başlıkta açıklanan nedenle sanık ile müdafiin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) harfli alt başlıkta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2022/342 Esas, 2022/624 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara

32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,