Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14443 K.2023/3337

Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü cümlesi ve 43 üncü maddesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasın karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/490 Esas, 2022/911 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, sanık ... hakkında sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikici fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.10.2022 tarihli ve 9-2022/127103 sayılı onama talepli Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin,kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik koğuşturmaya, subuta, olağan hayat akışına aykırı, kesin, somut delillerle ispat edilemeden beraat yerine mağdurenin tutarsız beyanı ile verilen cezaya, lehe beyanların dikkate alınmadığına yönelik olduğu görülmüştür. B. Katılan mağdure Vekili ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi 1) Sanık ...'a ilişkin.

Katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinin, kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik koğuşturmaya, yapılan değerlendirmeye, mağdurenin beyanı ile subut bulan suçtan sanığın tecziyesine yönelik olduğu görülmüştür. 2) Sanık ...'a ilişkin.

Katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinin, eksik koğuşturmaya, suçun nitelikli halinin oluştuğuna, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasına, verilen cezanın yetersiz olduğuna, üst sınırdan verilmesi gerektiğine, taktire, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ...

Yönünden Mağdurenin ağabeyi olan sanık ...'ın yedi - sekiz yaşlarından beri mağdurenin kıyafetlerinin üzerinden kalçasına, göğüslerine ve cinsel organına dokunduğu, kendi cinsel organına dokundurttuğu, kucağına oturtup kalçasına dokunduğu, birkaç defa cinsel organını gösterdiği, cinsel ilişki ile ilgili şeyler anlattığı, sonraki yıllarda mağdurenin vücuduna ve göğüslerine üzerinde kıyafetleri yokken dokunmaya başladığı, bir gece ansızın gelip kendisiyle cinsel ilişkiye gireceğini söylediği, mağdureden cinsel organını yalamasını istediği, saçından tutup cinsel organını yalattığı şeklinde olayı kabul ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Yönünden Sanık ...'ın çocukken mağdurenin vücuduna dokunup göğüslerini sıktığı, oyun oynarken benzinin bittiğini söyleyip benzin doldurmak için kıyafetlerinin üzerinden kalçasına, bacaklarına ve göğüslerine dokunduğu şeklinde olayı kabul ettiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ... Yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. 2. Sanık ...

Yönünden Sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yönünden karar verilmiş ise de sanığın dijital materyallerinde porno içerikli herhangi bir görüntüye rastlanmadığı, mağdurenin olayla ilgili ilk beyanında okul müdür ve müdür yardımcısına cinsel istismar olayı ile ilgili beyanda bulunduğunda sanık ... ile ilgili herhangi bir iddiasının mevcut olmadığı,

soruşturma aşamasında sanık ...'ın cinsel istismar eylemlerinin iddia edilmiş olduğu karşısında sanık lehine şüphenin oluştuğu, şüpheden sanık faydalanır ilkesi dikkate alındığı ve sanık müdafiinin istinaf talebinin kabulüne katılan mağdure vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf taleplerinin reddine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir.

Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi karşısında,

sanık ... yönünden kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi ve sanık ... yönünden ise mahkumiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesi nedeniyle sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeple Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/490 Esas, 2022/911 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdiren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi