Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14818 K.2023/972

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2012/264 Esas, 2014/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 43, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2021/ 28441 Esas, 2022/2297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin eksik uygulanması ve 6545 sayılı Kanun nedeniyle yeniden değerlendirilme yapılması gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Kocaeli

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 43, 53, 63 üncü maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine yöneliktir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, eksik araştırmaya, ruh sağlığının bozulmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanmaması, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, davanın zamanaşımına uğradığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan mağdurenin enişte baldız oldukları, mağdurenin farklı zamanlarda gerek kalmak gerekse çocuklara bakmak amacıyla ablasının evine gittiği, bu süreçte sanığın cinsel amaçla mağdurenin göğüsleri sıktığı ve tehdit ettiği, farklı tarihlerde gece uyurken yatağına gelerek eylemlerini tekrarladığı, alınan raporlara göre mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu sabit olduğundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesini gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde 1. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı ve 67 nci maddeleri gereğince davanın zamanaşımına uğramadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanık hakkında kanun değişikliği nedeniyle lehe aleyhe kanun uyarlaması yapılırken 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesine üçüncü derece dahil kayın hısımlığının cezayı artırıcı neden olarak eklendiği, değişiklik öncesinde bu hususun cezanın artırıcı nedeni olmadığı bu nedenle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulama olanağının bulunmadığı nazara alınmadan karma uygulama yapmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. C.

Tebliğname Yönünden Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğname'deki onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR