Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14979 K.2023/1486

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2009 tarihli ve 2006/29 Esas, 2009/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Fatsa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2009 tarihli ve 2006/29 Esas, 2009/117 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 03.12.2012 tarihli ve 2011/10776 Esas, 2012/12331 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden bu konuda yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç niteliğini belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Fatsa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2013 tarihli ve 2013/156 Esas, 2013/336 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı vererek dosyayı Ünye Ağır Ceza Mahkemesine göndermiştir.

4. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2013 tarihli ve 2013/249 Esas, 2013/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesince belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/211 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sabit olmakla, hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.11.2022 tarihli ve 9-2022/124643 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Temyiz İstemi Gerekli incelemelerin yapılarak hukuki yollardan haklarının korunmasını, son değişiklikler ışığında hükmün açıklanmasının tekrar geri bırakılması talebine ilişkindir. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında kurulan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ceza hukukunun temeli olduğunu, sanığın suçu işlediğine dair somut delil olmadığını, müştekinin beyanlarına karşı tanık beyanları bulunduğunu, sanık hakkında 09.06.2021 tarihli Isparta

4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin kararına bağlı olarak hükmün açıklanmasının mümkün olmadığını, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararındaki 5 yıllık sürenin dolduğunu, zamanaşımına uğraması nedeniyle mahkumiyet kararının kaldırılarak beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nin gazinoda iş ayarlayacağını söyleyerek davet ettiği katılana karşı otel odasında cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği iddiası ile başlatılan soruşturma neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan cezalandırılması kamu adına talep edilmiştir.

2. Katılanın gazino sanatçısı olduğu, sanığın ise gazinolara sanatçı temin eden organizatör olduğu, olay günü bu sebeple söz konusu otelde bulundukları, sanığın katılanın otelde 105 nolu odayı ayarladığı, geceleyin söz konusu otele beraber döndükleri, sanığın odada bulunan ceketini alma bahanesiyle katılan ile birlikte odaya çıktığı, odaya girer girmez odanın kapısının içeriden kilitleyip anahtarı cebine koyduğu, ardından katılana dönerek kendisinden hoşlandığını ve cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, katılanın olumsuz cevabı üzerine, katılanı cinsel amaçlı olarak tutup ittirdiği, yere bastırdığı ve salladığı,

katılanın burdan kurtulmak için pencereden balkona atladığı ve tanık ...'ın kalmakta olduğu 115 nolu odaya geçtiği, 115 nolu odanın camına vurduğu ve o odaya sığındığı kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, olay gecesi odada bulunan ceketini alma bahanesiyle katılan ile birlikte odaya çıktığı, odaya girer girmez odanın kapısının içeriden kilitleyip anahtarı cebine koyduğu, ardından katılana dönerek kendisinden hoşlandığını ve cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, katılanın olumsuz cevabı üzerine, katılanı cinsel amaçlı olarak tutup ittirdiği, yere bastırdığı ve salladığı, katılanın buradan kurtulmak için pencereden balkona atladığı ve kaçtığı ve katılanın aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel başka neden olmaksızın bıraktığı anlaşıldığından,

mevcut haliyle sanığın sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilip mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten karar verilmesi hukuka aykırıdır. 2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR