Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15077 K.2023/786

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2013/403 Esas, 2014/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Erzurum

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2013/403 Esas, 2014/222 Karar sayılı kararının sanık ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 26.04.2021 tarihli ve 2016/13060 Esas, 2021/3175 Karar sayılı ilâmıyla; ''Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’nın, kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 05.11.2013 günlü duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince.

Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrasında dava dosyasının yeniden ele alınarak Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/494 Esas sırasına kaydının yapıldığı, Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2021 tarih ve 2021/494 Esas 2021/441 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2022 tarih ve 2022/225 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın mağdureye karşı çocuğun cinsel İstismarı suçunu işlediği iddiasıyla 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleşme kararı verilerek Erzurum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/346 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafisinin Temyiz İstemi.

Olay günü sanık ve mağdurenin kış şartları sebebiyle ısınmak maksadıyla apartmana girdikleri, apartman sakinlerinin uyarısıyla binadan çıktıkları, bu süre zarfında sanığın mağdureye karşı cinsel anlamda temasının bulunmadığı, tanık beyanlarında da cinsel temasa dair görgüye dayalı anlatımının bulunmadığı, intikalin uzun sayılabilecek bir zaman diliminden sonra husumet sebebiyle gerçekleştiği, mağdurenin beyanında sanığın eline boşaldığını belirtmesine rağmen kolluk kuvvetleri tarafından tanzim edilen tutanakta elbiseleri üzerinde sperme rastlanmadığı, dosyanın mahkumiyete yeter delil ihtiva etmediği,

sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve mağdurenin ... isimli internet sitesi üzerinden tanıştıkları, Erzurum Alışveriş Merkezi önünde buluşup Solakzade Mahallesi ...

Bulvarı üzerindeki bir apartmanın bodrum katına gittikleri, sanığın burada mağdureyi çeşitli yerlerinden öptüğü, cinsel organını çıkarıp kilotunun üzerinden mağdurenin cinsel organına sürttüğü, mağdurenin elini kendi cinsel organına götürerek boşaldığı, olay sonrasında giyinik vaziyette iken apartmanda tanık ...'in kendilerini görerek uyarması üzerine bodrum katından ayrıldıkları, şehir içerisinde gezerek bir iki saat vakit geçirdikten sonra tekrar başka bir boş apartman dairesine girdikleri, sanığın iç çamaşırını ve pantolonunu çıkardıktan sonra mağdurenin eteğini kaldırarak cinsel organını eli ile tutup okşamasını istediği,

bu sırada sanığın da mağduru cinsel organına dokunduğu, bu eylemin yaklaşık 15 dakika sürdüğü, sanığın olay sonrasında boşaldığı, sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye karşı cinsel içerikli eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı ve sanığın bir saat aralıkla gerçekleşen eylemlerinin zincirleme suç şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olaylarda. 2. Deliller.

Sanık savunması, doktor raporları, mağdure ve annesi olan müşteki ...'nın beyanları, tanık anlatımları, kolluk kuvvetleri tarafından tanzim edilen olay tespit tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin sübuta ve sair hususlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum